آورده اند که   لقمان     حکیم   به پسر خود گفت : ای پسرم تو را وصیت می کنم ، به چهار کلمه ، که در عمل به آنها رستگاری است. اول : زخیره تو از برای دنیا ، به قدر مکث تو باشد برای دنیا. دوم : زخیره تو از برای آ

احمد ابن   مقدس     اردبیلی   احمد بن محمد اردبيلي، (درگذشت: 993ق) معروف به مقدس و محقق اردبيلي از فقهاي اماميه در قرن دهم قمري و از معاصران شيخ بهايي. مقدس اردبيلي در علوم عقلي و نقلي تبحر داشت و حوزه علميه

آورده اند که دو رفیق بودند یکی کمالش بیشتر بود و دیگری روضه خوان بی کمال. از بس بالای منبر بود بیقاعده میگفت رفیقش با کمال گفت هر وقت بالای منبر سخن بی قاعده گفتی آنوقت من پائین منبر سرفه میکنم آنگاه بدان و سخن خود را اصلاح کن ومطالب را درست بگو.روضه خوان روزی بالای منبر میخواست سوره مبارکه ق را تفسیر کند ازقضا رفیقض را سرفه گرفت نتوانست از سرفه خود خودداری

بوذرجمهرحکیم گفت از استاد خودپرسیدم که چه چیزمجمع نیکوئیهاست؟گفت تندرستی وتوانگری و ایمنی.گفتم ایمن از که باشم؟گفت از دوستی که ازحسد دور باشد.گفتم بهر وقتی چه چیز سزاوار است؟گفت بجوانی فرهنگ آموختن ، در پیری کردگار را از خود راضی نمودن.گفتم کدام حق است که اظهارش نکوهیده است؟گفت ازهنر خودباز گفتن و خویشتن را ستایش کردن.گفتم به جوانان چه چیز نیکوتر و به پیران